Vette Sletten – Foodblog

De Week Zonder Vlees 2019

DISCLAIMER: Dit is vals spelen ik weet het. Maar dit stuk stond nog klaar van toen ik meedeed aan Veganuary en deze site nog niet live stond. Ik had ‘m wat aan kunnen passen voor De Week Zonder Vlees, maar hij werkt als Het Stukje Zonder Rewrites net zo goed voor De Week als Met Rewrites.

Ik doe al voor de 3e keer mee aan Veganuary. De eerste keer deed ik dat omdat ik merkte dat ik met vegetarisch eten nogal op kaas leun en ik niet meer zoveel kaas kan eten als voor ik 35 werd, en dat is… even geleden. 

Volgens mij heb ik het nog nooit echt de hele maand gered,  maar toch vind ik het elk keer een fijne start van het nieuwe jaar. Het helpt eetgewoontes doorbreken, inspireert me om verder te denken dat mijn vaste prakjes, daagt me uit in de keuken en helpt me na te denken over hoe ik consumeer. Vegan eten is hier allemaal gewoon perfect voor.

Ik heb mot

Behalve dat ik teveel van kaas en vlees houdt om het echt compleet op te geven, heb ik zoals vele mensen van kleur en vrouwen die niet aan het ideale lichaamsbeeld voldoen, ook wat ideologische mot met veganisme. 

Wat me stoort is dat veganisme inmiddels een oppervlakkig fitspo beautyblogger influencer-toestand is geworden die nare onderdrukkende Gristelijke idealen rond ‘reinheid’ promoot. Mijn goede vriendin Flavia Dzodan schreef al eerder een stuk over hoe deze idealen van reinheid onze ideeën over eten beïnvloeden, en helaas is veganisme hier een groot onderdeel van uit gaan maken.

Vanwege de wijze waarop met name deze groep veganisme heeft omarmt en vermarkt, is veganisme niet meer een middel om de mensheid en onze leefomgeving te redden (zoals George Carlin zei, met de planeet komt het wel goed) en duiken grootschalige, schadelijke voedselproducenten als Nestle, Unilever en McDonalds op de vegan trend. Grote bedrijven brengen grootschalige productie en daarmee destructie met zich mee. En dan is het altijd het Globale Zuiden dat het meest de lul is. 

Kapitalisme en duurzaamheid gaan gewoon niet samen. We gaan ons de ellende ons nu eenmaal niet uit-consumeren.

Veganisme vanuit imperialisme

Belangrijker nog, naast het rijke Westen is niemand zo ernstig aan het over-consumeren dat de planeet onleefbaar begint te worden, vlees of anderzijds. Je zou kunnen zeggen dat ze dat wel zouden doen als ze de kans kregen, maar dat hebben ze niet dus ¯\_(ツ)_/¯. En om nu te roepen dat zij niet meer mogen omdat wij de planeet al verkloot hebben is ook ¯\_(ツ)_/¯.  

Dus  veganisme preken aan mensen van kleur of zij die in het Globale Zuiden leven, terwijl wij eerst hun eten hebben gebruikt om ons vee te voeren en nu hun eten gebruiken voor instant veganmeukt, is arrogant, imperialistisch en racistisch.  

Je kunt je zelfs afvragen of vlees eten in sommige klimaten echt zo schadelijk is als in het deel van de wereld waar wij wonen. 

Toch doen

Geen van bovenstaande is natuurlijk een reden om niet-vegan te eten, maar wel een reden om je af te vragen hoe je vegan eet. Als jouw tofu en sojamelk elders op de planeet kanker veroorzaakt dan moet je misschien toch eens dieper na gaan denken over waar je mee bezig bent.

Dus ik eet vegan in januari. Hypocriet als ik ben zie ik het vooral als een manier om mijn winkel en eetgewoontes even onder de loep te nemen.

Steun de kleine winkelier

Mijn echte doel voor het komende jaar is om sowieso ‘beter’ te consumeren. Uiteindelijk wil ik dit jaar meer kleine lokale bedrijven steunen en grote supermarktketens zoveel mogelijk vermijden. Het zijn de grote supermarkten die eettrends vermarkten, vraag vergroten en prijzen verlagen ten kostte van de leveranciers en producenten in binnen- en buitenland. 

Er zit een slager in de buurt die werkt met lokale boeren en ik heb een zooitje kleine groenteboeren en supermarkten om de hoek. Ik zou dus iets minder een onderdeel van het probleem kunnen zijn dan ik nu ben. Wat zijn jouw plannen voor het nieuwe jaar?

Spread the love


Related Posts

Leave a Comment