De Lekkerste Dingen Uit De Franse Supermarkt

Door Mieke
07/07/2026

Ben je eigenlijk wel op vakantie geweest als je niet door de gangpaden van minstens één supermarkt hebt geslenterd? Volgens mij niet. Nu ik in Frankrijk woon, geeft de supermarkt me het ultieme vakantiegevoel; bijkomend voordeel is dat Nederlandse supermarkten – na vierenhalf jaar hier– even zo verrassend aanvoelen als ik weer eens in het land ben.

Ik wilde graag een paar van mijn favorieten uit de Franse supermarkt met jullie delen (plus eentje die niet in de supermarkt ligt, maar die je wel echt moet opzoeken). De kazen uit de supermarkt bewaar ik voor koelere weken.

Even voor de duidelijkheid: dit bericht is niet gesponsord. Ik link naar producten zodat je kunt zien hoe ze eruitzien; het was simpelweg te heet en ik was te moe om van elk product een aparte foto te maken.

Belangrijke tips voor de Franse supermarkt

Let goed op de houdbaarheidsdatum, die is vaak veel korter dan we in Nederland gewend zijn. In het begin zorgde dit bij ons voor veel voedselverspilling.

Houd er rekening mee dat sommige merken specifiek bij bepaalde supermarktketens horen (al weet ik niet precies welke). Ik doe meestal boodschappen bij een hypermarché, de grootste variant van de Franse supermarkt. Kleinere supermarkten hebben sommige van de producten die ik aanraad misschien niet in het assortiment. In onze regio zijn E.LeClerc en Intermarché het meest vertegenwoordigd, waarbij E.LeClerc qua kwaliteit en prijs verreweg superieur is aan de Intermarché. Ook de moeite waard om eens te bezoeken is de Grand Frais. Hun aanbod aan voorverpakte producten is beperkt, maar de verse producten zijn fantastisch – al komt een groot deel van de groente en fruit wel van ver. Maar die kaasafdeling…

Brets chips

Ik denk dat iedereen inmiddels wel bekend is met Brets chips, maar ik wilde ze hier toch nog eens noemen. Op Pellicle staat een geweldig artikel over wat Brets zo geweldig maakt; na het lezen daarvan zul je je ook nog goed voelen over je verantwoorde keuze. Brets is al een tijdje ook goed in Nederland verkrijgbaar, maar ik wilde mijn favorieten hier toch even op een rijtje zetten. Zelf ben ik over het algemeen geen fan van de vleeschips.

Door al die spannende smaken worden hun meer ‘gewone’ chips vaak over het hoofd gezien. Hoewel de Paysanne en l’Ancienne fantastisch zijn, moet je echt eens een zak Brets Rotisserie proberen. Rotisserie is de chips die Kettle Chips zou willen zijn: op de een of andere manier licht, maar toch met die geweldige ‘crunch’. Perfect in combinatie met wat crème fraîche en foreleitjes. Er bestaat ook een variant van Rotisserie met gekonfijte knoflook en Provençaalse kruiden, maar die is echt heel erg goor, vermijd die dus koste wat het kost.

Je moet ook de Sarrasin-chips (boekweit) eens proberen. Ik vind de smaak Forestière het lekkerst – eigenlijk een soort paddenstoelenpoeder-smaak – maar de naturelversie is ook geweldig. Ze zijn wat steviger en vullender, wat ze perfect maakt om te dippen.

Mijn andere favoriete Brets zijn Cèpes, Chorizo ​​(al was de inmiddels geschrapte Merguez-variant beter), Tartiflette (een fancy cheese onion chip en interessant om te vergelijken met de Carbonara), Falafel à la Libanaise (verbluffend in gelijkenis met echt goeie falafel qua smaak, die had ik echt niet aan zien komen), Beurre Salé en Fromage du Jura (al is die laatste zo sterk van smaak dat mijn smaakpapillen er helaas niet meer echt tegen bestand zijn).

Ze hebben pas ook een zoete lijn geïntroduceerd. Die heb ik zelf nog niet geprobeerd.

Petits Pains Grillés

Dit zijn kleine, bootvormige dikke toastjes. Ik eet ze al sinds de eerste keer dat ik als kind naar Frankrijk ging. Heerlijk bij het ontbijt of om mooi op te maken voor bij de apero. Elk merk is volstaat.

Michel & Augustin-koekjes

Deze kleine hartige koekjes van Michel & Augustin zijn bedoeld voor bij de aperoof gewoon als tussendoortje. Ik geef de voorkeur aan de varianten met AOP-kaas boven die met vleessmaak; die laatste laten bij mij iets teveel een ‘bek vol met reuzel’-smaak na. Maar probeer ze zeker eens uit als dat je ding is.

Mijn favoriete smaken zijn Beaufort, Parmezaanse kaas, Comté en Cantal. Helaas ben ik de Chèvre-variant nog nooit tegengekomen. Ze verkopen ook zakjes met een mix van noten en zaden, Graines de Folie, in verschillende smaken. Als je ze ziet: neem zeker een zakje mee!

Amora-mayonaise en -ketchup

Ik ben dol op alle soorten mayonaise: Zaanse als ik in Nederland ben (uit de tube!), Kewpie van de toko en Amora als ik in Frankrijk ben. Die heeft dat typische Franse zuurtje. In Nederland heb je ook Amora mayonaisse, maar in Frankrijk verkopen ze allerlei varianten. Ik kies altijd de variant met vijf ingrediënten; minder ingrediënten schijnt beter voor je te zijn, maar de smaak is gewoon ook het best. Ik heb onlangs een andere versie geprobeerd omdat ik een kortingsbon had, en die was duidelijk minder lekker, ook al zaten er meer ingrediënten in. Er is ook een dijonnaise-variant – met meer mosterdsmaak – waar veel mensen bij zweren.

Ik ben minder een ketchup-liefhebber, maar eind jaren negentig namen mijn ouders een fles Amora-ketchup voor me mee en ik was meteen verkocht. Ik nam hem mee naar een etentje en werd boos als mensen er ’te veel’ van gebruikten – om je een idee te geven. We weten allemaal dat Heinz synoniem staat voor ketchup, maar Amora is een heel goed alternatief met echt een eigen karakter. Het smaakt op de een of andere manier meer naar tomaat? Ik ben er gek op! Hier zijn ook meerdere varianten van (niet zoveel als de mayo), maar ik kies graag voor de versie met vijf ingrediënten; die smaakt niet anders dan de andere versie.

Armor Délices-madeleines

Ik had het geluk, in een grijs verleden, mijn eerste madeleine(s) te eten bij St. John’s Bread & Wine in Londen, met een lekkere zoete dessertwijn erbij. Voor wie het niet weet: bij St. John’s kun je een half dozijn versgebakken madeleines als dessert bestellen.

Als je dit nog nooit hebt meegemaakt, weet je misschien ook niet dat madeleines het lekkerst zijn als ze vers zijn en nog dat knapperige randje hebben (net als cannelés). Afgekoelde madeleines zijn echt ontzettend saai. De meeste madeleines uit de supermarkt zijn gewoon kleine, zachte hotelcakejes, behalve dus deze van Armor Délices. Iets anders hoef je niet eens te proberen (op zelf bakken na misschien).

Pim’s-koekjes

Eigenlijk zijn het gewoon jaffa cakes, maar dan met meer smaken? Misschien is er ook wel een sinaasappelvariant, maar ik heb een voorkeur voor de frambozenversie, dus ik heb geen idee. Maar goed, jaffa cakes. Dat kan niet misgaan.

Kambly Biscuits Fines Éclats de Pistaches

Ik was al dol op pistachenoten voordat het cool was, dus ik ben erg blij dat we nu in het pistache-tijdperk zitten ( afgezien van de gevolgen voor het milieu). Deze Kambly Biscuits Fines Éclats de Pistaches waren een fantastische betaalbare keuze voordat de pistache-hype zijn hoogtepunt bereikte; inmiddels zijn ze wat duurder geworden (nog steeds onder de 3 euro, maar voorheen kostten ze ongeveer anderhalve euro). Het is gewoon het perfecte, dunne krokante koekje.

Tot mijn schrik kon ik ze niet meer vinden via de zoekfunctie op de website van Kambly. Hopelijk is dat geen slecht voorteken; ik heb ze wel via een zoekmachine gevonden, dus ze zijn nog online – laten we hopen dat dat een goed teken is.

Gecondenseerde melk in tubes

Ik weet niet wat de Fransen (of jij, trouwens) met gecondenseerde melk doen, maar ik gebruik het ’s zomers voor geschaafd ijs met fruit uit blik en rozenstroop. En ik weet dat het in veel culturen ook in de koffie wordt gebruikt. En hoewel ik een diepe nostalgie voel voor zo’n verroest blikje gecondenseerde melk van Friesche Vlag waar met een spijker een ooit gat in is geslagen, is een tube gecondenseerde melk die je kunt uitknijpen een stuk makkelijker in gebruik.

Ik weet wel dat gecondenseerde melk vaak wordt gebruikt in recepten voor ijs waarvoor je geen ijsmachine nodig hebt (‘no-churn’), dus je kunt het ook daarvoor in huis halen. Maar geef mij niet de schuld als blijkt dat je er geen andere bestemming voor weet te vinden dan het rechtstreeks in je mond te spuiten. Je vindt gecondenseerde melk meestal in het koffie- en theeschap, bij de koffiemelk en filters. Waar ik mijn boodschappen doe, is ook een veganistische variant op basis van kokosmelk verkrijgbaar. Ik heb geen voorkeur voor een merk.

Bonne Maman Confiture de Lait

Bonne Maman is inmiddels wereldwijd bekend, maar iets wat ik buiten Frankrijk nog niet ben tegengekomen, is hun Confiture de Lait. Dit is letterlijk jam van melk of, nog eenvoudiger gezegd, de Franse versie van dulce de leche. Het is ontzettend lekker en vast ook heel leuk om te verwerken in gebak. Wij smeren het ’s ochtends gewoon op onze croissants.

De Confiture de Châtaignes à la Vanille (kastanjejam) is net zo lekker, al is dat misschien niet voor iedereen. Ik kan ook hun kleine tartellettes-koekjes aanraden. De madeleines zijn kut (zie hierboven).

Pasquier P’tits Pains façon Bretzel

Dit zijn zachte kleine puntjes waarvan de korst met loog is behandeld, wat ze een lekkere, zoute umami-tint geeft. Wij beleggen ze met van alles en nog wat voor de lunch.

Jardin d’Orante Balsamique Mini Cornichons

De allerbeste kleine, milde augurkjes. Heerlijk als tussendoortje, bij een charcuterie- of kaasplank (er is een verschil), in salades, heel of in stukjes gesneden. Enzovoort, enzovoort. Ik heb er altijd wel een pot van in huis – meestal twee of drie, omdat ik vergeet dat ik er al een paar heb staan.

Tête Noire-azijnen

Ze zijn volop verkrijgbaar bij de supermarkten in onze regio, al weet ik na het bekijken van de website niet zeker of ze ook landelijk te koop zijn. Maar goed, zo gaat dat nu eenmaal met het Franse internet. Hoe dan ook: dit zijn de beste supermarktazijnen die je kunt vinden. Ze verkopen ook kant-en-klare vinaigrettes in allerlei verrassende smaken, al houd ik het zelf meestal bij hun basisazijnen.

Mosterd en azijn van Edmond Fallot

Oké, Edmond Fallot is in de meeste supermarkten niet te krijgen – in ieder geval niet bij mij in de buurt – maar het is zeker de moeite waard om ernaar op zoek te gaan. Elke regio heeft zijn eigen mosterdsoorten, maar voor mij is Fallot simpelweg de koning van de mosterd.

Ze hebben veel verschillende smaken, maar mijn persoonlijke favoriet is de dragonmosterd; die is wat milder. In speciaalzaken in toeristische gebieden door heel Frankrijk vind je vaak cadeaupakketten met drie soorten Fallot-mosterd. Kies de variant waar ook cassis-mosterd bij zit, dat is een andere favoriet (al koop ik die minder vaak, omdat hij niet zo veelzijdig is als de dragonmosterd). In Nederland kun je online en in sommige winkels ook Fallot mosterds vinden.

Eervolle vermeldingen

Natuurlijk wijd ik nog een apart bericht aan de geweldige kazen die je in Franse supermarkten kunt kopen, maar er paste maar een beperkt aantal producten op de foto en ze moesten ook nog eens tegen de hitte kunnen. Daarom hier nog wat andere dingen die de moeite waard zijn om naar te zoeken als je in een Franse supermarkt bent:

  • In Nederlandse supermarkten is een vanillestokje gewoon een vanillestokje. Maar in Frankrijk is er vaak een groot aanbod aan vanille uit verschillende regio’s, inclusief smaaknotities op de verpakking. Zeker het bekijken waard als je graag bakt.
  • Het zoutschap is minstens zo interessant. Je vindt er niet alleen gewoon zout, maar ook beroemde zoutsoorten uit diverse Franse regio’s. Toen ik net in Frankrijk woonde, was er een ware hype rondom bijzondere pepersoorten (dus niet alleen zwarte of witte); in doodgewone supermarkten kon je toen onder andere Kampot-peper en lange peper kopen. Helaas lijkt die trend grotendeels verdwenen, maar neem voor de zekerheid toch even een kijkje.
  • Vico Street Food-chips: ze zien er misschien wat aanstootgevender uit dan Brets, maar ze hebben ook wat interessante smaken (en blijven nieuwe toevoegen) die voor fijnproevers mogelijk ranzig klinken (alleen al dat ‘streetfood’-label schrikt behoorlijk af). Ik ben vooral fan van de smaak Boeuf Thaï, terwijl ik normaal gesproken nooit van chips met vleessmaak blief.
  • Siropen van La Maison Guiot. Fransen doen graag siroop door hun bier, en dit is waarschijnlijk het beste (of in ieder geval het meest chique ogende) merk. Ik ben dol op hun Sirop d’Anis (steranijs – Fransen vinden het wel raar dat ik juist die lekker vind). Het is heerlijk als ijsje op een hete zomerdag, althans als je net zo’n liefhebber van steranijs bent als ik. Maar ze hebben dus ook normale smaken als je saai bent ingesteld.
  • Neem zeker ook een blik confit de canard mee; ze zijn ook bij speciaalzaken te koop, maar in de supermarkt zijn ze goedkoper en van net zo goede kwaliteit.
  • Ratte aardappelen, wanneer ze in het seizoen zijn. Dit zijn serieus de lekkerste aardappelen ooit. Joel Robuchon maakte er aardappelpuree mee, ik vind ze het lekkerst heel in de schil gekookt, met een goddeloze hoeveelheid Franse boter.
  • En nu je er toch bent: in de diepvriesafdeling vind je soms aardappelpartjes die in eendenvet zijn gebakken – dus als dat iets voor jou is…

Périphérique tips

Iedereen weet dat rond/ door Parijs komen het kutste is wat er bestaat. Relaties lopen ervan op de klippen. Je staat ineens huilend op een parkeerplaats omdat je niet verder wilt. Dat idee. Ik heb de afgelopen maanden heel vaak de Périphérique heen en weer moeten doen en dit zijn mijn tips om die route te overleven:

  • Volg de borden, volg niet de navigatie! Omhoog volg je bijvoorbeeld Lille, omlaag volg ik Bordeaux maar als jij ergens anders heen moet dan volg je dus de borden daarheen (soms is dit een grote gemeente na jouw bestemming, zoals b.v. Bordeaux voor mij). Navigatie probeert te optimaliseren maar vaak scheelt dat maar een paar minuten, en meestal zelfs geen. En als je echt pech hebt stuurt de navigatie je dan tijdens de spits midden door Parijs over zo’n rotonde zonder strepen waar je je vier rijen dik maar af moet zien te toeteren. De borden volgen werkt echt altijd beter.
  • Stop vlak voor Parijs en eet en drink even goed, de Périphérique is echt niet te doen als je honger en dorst hebt. Ik probeer mijn reis vaak zo uit te kienen dat ik rond 12u even goed kan lunchen en dan vol goede moed de Périphérique op kan.

Volgens mij was dat het wel zo’n beetje. Laat het me vooral weten in de reacties als ik iets over het hoofd heb gezien. Veel winkelplezier!

Comments

  1. Ronald Van Doorn says:

    Nog een tip: ga plassen voor je de Périphérique op gaat. Geen tankstation met wc te vinden. Scheelt een hoop gedram met kinderen. En schone kleren enzo.
    En de hypermache is altijd een culinaire inspiratie bron voor mij.

  2. Koert says:

    Wat een fijne tips! Mijn gezin is dol op de confiture de lait, al noemt m’n jongste dochter het ‘spetterpoep’. Ook die bretzelbroodjes zijn geweldig!

    1. Mieke Author says:

      Spetterpoep is wel correct, qua uiterlijk. :’)

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Close
Dorothy Porker © Copyright 2024. All rights reserved.
Close